Eenhart

Da's een mooi ding. Liefde. Langs de snelweg Rotterdam-Gouda staat een bord: God is Liefde. met zo'n =teken er tussen kan je het dus ook omdraaien: Liefde = God. 

De motivator, het kleine ingebouwde triggertje in ons systeem dat er voor zorgt dat wij hier op Aarde aan de slag willen met onze echte opdracht. Liefde. Ik kan me nog herinneren uit mijn donkerste kinderuren dat er alleen nog onder in mijn rug een speldeprik warmte te vinden was. Het waakvlammetje brandde nog. "Ongebroken" heet het standbeeld in Rotterdam dat ons herinnert aan het verzet van de Rotterdammers. Je hebt niets meer, behalve je eigen innerlijke 'overtuiging'. Wat een Kracht zit er in dat waakvlammetje.

Dat is Liefde. Dat in ons ingeplante poortje naar ons collectieve weten. Dat gaat nooit dood. En als er betere tijden komen is het er nog steeds. Om ons grote Vuur te ontsteken als wij onze eigen gas- en afvoerleidingen weer hebben opengeboord, -gehuild en -geslagen.  

Wat een Kracht. Liefde = God. Liefde is de Poort naar God. Naar Éenwording.

En als die poort openstaat en het gaat stromen, aangetrokken door een andere Poort die ook wel wil; die mét ons wil stromen. Dan gebeurt het. Het Hart laat zich horen. Wauw. We worden warm en van gekkigheid weten we niet wat we er mee moeten. Het stijgt naar ons hoofd en we zweven weg. 

De bedoeling is om die energie naar de Aarde te brengen. Eerst door je te vermenigvuldigen, dan om je inidividuatieproces op te starten en vervolgens om jouw specifieke ding te gaan doen hier op Aarde.

Liefde is de vonk. Het Heilige eeuwig durende Vuur dat ergens onder in onze rug wordt ingeplant als de Ziel in het babylijfje komt. De Ziel is Liefde.

 

De Ziel is God.