Eenhart

Gaat heen en vermenigvuldigt u. Da's duidelijk én met zijn allen lukt het ons aardig. Onszelf reproduceren zit aardig ingebakken in ons evolutionaire systeem en God mag niet klagen over onze toewijding en inzet op dit gebied. Gisteren hier in Gouda rondgefietst met 2 jonge Israliers en zij was zwanger. Is het moed? Nee hoor, het is volledig ingebakken in ons Zijn. 

Dat heen gaan en vermenigvuldigen is natuurlijk de basis van het grote Plan. Wij mensen spelen daarin een cruciale rol en zonder mensen loopt het Plan al gauw spaak. We zijn met velen, dus dit deel van het Plan mag geslaagd genoemd worden. Maar goed, het Plan richt zich op Universeel niveau op (weer) Éen worden (waarom dit Plan überhaupt nodig is weet geen mens, maar ach, je hebt wat te doen in je leven ...). En dan moet er méér gebeuren dan alleen maar reproduceren. Als we het een beetje snappen hoe we kunnen overleven, en na het zorgen voor de kinderen en onszelf nog wat tijd overhebben, begint het te kriebelen: "Er moet toch meer zijn? Is that all there is?". Peggy Lee zong er al over.

En ja hoor, there is. En we gaan met zijn allen op zoek naar de zingeving van dit, en meer specifiek ook ons eigen,  leven. En komen dan die boodschap tegen dat het de bedoeling is dat we een Hart creëren dat 'zo licht is als een veertje ....'.  Het Hart. Ja .....

OK, hoe zat dat nou ook al weer?

Oh ja: je Kruis lopen. Van Noord naar Zuid en van Oost naar West

En als we dan allemaal een leeg Hart hebben, dan hebben we het Universum geholpen om Éen te worden. En dan is het Plan gelukt en is God zóó blij. En wij met zijn allen vast ook.