Eenhart

Je komt op Aarde met een opdracht op zak. Voordat je uit de hemel wordt gedropt mag je nog even boodschappen doen en mag je in een megastore voor 12000 hemelse pennies shoppen. Met je opdracht in je hoofd loop je de winkel rond en vul je je rugzak met alle krachten die jij nodig denkt te hebben. Soms moet je wat laten liggen omdat je budget nu eenmaal beperkt is. Shit, da's vervelend. 

En daar ga je dan. Vol goede moed start je het avontuur. Bij sommigen zit het mee. Bij een hoop mensen die ik tegenkom in dit wereldje viel het wat tegen. Men vertelt je dat je de verkeerde boodschappen hebt meegenomen of dat je helemaal aan het verkeerde adres bent. Of dat je ongeluk brengt omdat door jou je broer niet meer kan studeren of je moeder is doodgegaan of je vader weggegaan. Kortom: de ontvangst had wat hartelijker gemogen. Het zit even niet mee. Wat ga je dan doen? Hoe bescherm je dan dat tere goddelijke stukje in je?  

Je kapselt het in en bouwt wat defensiemechanismen. Een muurtje of stalen plaatje hier, een ijsblokje daar. Wat Doberman-Pincher-energie misschien als iemand wat te dichtbij komt? Wat metselwerk of zeven meter gestort beton? Of vlucht je met je Ziel naar boven (net als die manegepaarden waarvan de Ziel er is uitgeslagen en geschopt) en laat je je Lichaam in de kou achter? Kayak zingt: 'See the God in me.  Starlight dancer, that's my destiny. Far from home, from the place where my heart belongs. More than a million miles away. Free at last, but I never felt so alone.'  

Maar misschien heb je geluk en heb je een mooie jeugd. Niks trauma's en het leven lacht je tegemoet. Gaan met die banaan .... Wat is dat een mooi wijf zeg. Of een betrouwbare kerel! Weet je wat we doen: we gaan trouwen en een prachtgezinnetje bouwen. OK ....  ooohh, je kan geen kinderen krijgen. Of hij gaat vreemd. Of ze snurkt. Oeps. Het is een mens, geen vleesgeworden engel. En hij pulkt uit zijn neus. Of ze gaat aan de drank. Aj, aj, aj .... 

Wat ga je nu doen? Heb je het eigenlijk wel naar je zin? Ben ik me niet aan het opofferen? Ik loop me altijd uit te sloven en zij/hij .... Wat doe ik hier eigenlijk? En het individuatieproces van Jung komt op gang. Wie ben ik, wat doe ik hier, wat is mijn bijdrage, wat zijn nu eigenlijk míjn kwaliteiten? Je kan natuurlijk ook gewoon blijven denken dat die ander de klootzak is of het kutwijf en dat het allemaal aan die ander ligt, aan jou ligt het niet, jij doet het gewoon hartstikke goed. Maar OK, dat schiet niet echt op. Dat wordt een herhaling van zetten. Volgende stap. Je gaat mediteren, schilderen, doet eens een zweethut .... en je Ziel geeft zich een beetje bloot .... In een droom misschien? Of die guru die je raakt met dat éne woord.

Zoeken. In de brij. Wat doe ik? Lchaamswerk misschien om die spanning kwijt te raken en eens gigantisch boos te kunnen worden op alles en iedereen die jou nooit begrepen heeft. De reis begint en stap voor stap loop je zoekend en dwalend door je spirituele landschap heen. 'Wat ongelooflijk vervelend nu dat ik wel weet welke boodschappen ik bij me had maar dat ik niet weet wat ik ermee wilde.' Maar toch: nu ben je wel op reis. Als een Parcival trek je rond op zoek naar die éne plek die je pas hekent als je er bent. Of pech onderweg, wat dát overkwam Parcival: als je er al weer weg bent!  

Naar mijn idee zullen we onze Bestemming in dit leven nooit te weten komen. Altijd en overal kan je kiezen. Stribbel je tegen of ga je volop mee? Kies je de juiste partner of ben je nét iets te vroeg daarmee. En eerlijk is eerlijk: van elke partner kan je wel wat leren. Het is al mooi als je je Vertrouwen hebt gevonden dat je jouw Pad loopt en je van jezelf weet dat je elke keer weer de goede keuze zal maken. Dan ben je volgens mij al een heel gelukkig mens.  

Ik wens het je. En mezelf.